Digterlike vryheid

 

 William Butler Yeats

 

Ek het al my gedigte geskuif na ‘n anner plekkie 

 

Ek pleeg soms ‘n gedig moet ek beken. So daar het u dit. Eks uit die digkas. In my vrye tyd maak ek rympies. (Soms pas ek die FAK liedjies bietjie aan ,stouterig, die goed  leen hulself net daartoe ek kannie helpie).

-

Poetry (from the Greek “ποίησις”, poiesis, a “making” or “creating”) is a form of art in which language is used for its aesthetic and evocative qualities in addition to, or in lieu of, its ostensible meaning. Poetry may be written independently, as discrete poems, or may occur in conjunction with other arts, as in poetic drama, hymns or lyrics. http://en.wikipedia.org/wiki/Poetry

-

As ek dig dink ek aan myself as besig om te skilder. Daarom dig ek baie visueel, beskrywend ook verhalend. Ek wil he die leser moet sien en beleef wat ek dig.Die digkuns is ook iets wat ek doen vir die tegniese challenge daarvan, amper  brein oefeningtjies kan jy maar se. Ek is nie volk bevok nie maar my taal is my mooiste taal . Elke dag is ek oorswelg met ander se taal daarom soos ek se in die gedig; Gedig

Ek dig sommer ‘n gedig

om myself te herhinner om te droom

In die taal van my gedig.

Ek kon nog nooit my verlange na die plaas innie oos Vrystaat beter uitdruk as wat WB Yeats se gedig dit vir my verbeeld nie. Al wat ek kon doen was om dit te ver Afrikaans. Hoe vergelyk my geleende poging teenoor die groot Ier se oorspronklike en se vir my Afrikaans kan nie sy man staan nie.

Skulp spruit innie Vrystaat

Ek sal maar aanstaltes maak en gaan, gaan na die plaas inni Vrystaat

en daar vir my ‘n klein hartbees huisie bou met mis vloer en populier

nege rye boontjies sal ek laat rank (organies) en ‘n hok vir die ganse he

en ek sal alleen daar bly met net die ritsel van die rooigras geluid.

.

En ek sal rustig word daar en die siele vrede vind wat stadig neerdaal

Soos dou druppels perel oor jou aangesig in die smorens mis

En die nanag se glinster sterre en die maanlig purpur gloed

En die vroee skemer kalmte by die kuil net naalde kokers vlerke ghirts en die geelvis rimpels maak.

.

Ek sal maar aanstaltes maak en gaan , want elke daggen nag

hoor ek die spruit stroompies kabbel oor die klippe

hier waar ek staan langs die teer strate en die beton grys

hoor ek dit hier in my hart se diepste binneste druis

Vrylik geleen van (The lake isle of Innisfree) WB Yeates

The lake Isle of Innisfree  (WB Yeats)

I will arise and go now, and go to Innisfree,

And a small cabin built there, of clay and wattles made;

Nine bean-rows will I have there, a hive for the honey-bee,

And livealone in the bee loud glade.

.

And I shall have some peace there, for peace comes

dropping slow,

Dropping from the veils of the morning to where the cricket

Sings;

There midnight’s all a glimmer, and noon a purple glow,

And evening full of the linnet’s wings.

.

I will arise and go now, for always night and day

I hear lake water lapping with low sounds by the shore;

While I stand on the roadway, or on pavements grey,

I hear it in the deep heart’s core.